İlk Ay: Sesin Kendisi
Flütte ilk ay tek bir işe ayrılır: istendiğinde çıkan bir ses. Bu, göründüğünden zor bir hedeftir, çünkü flütte ses kamışla ya da ağızlıkla değil, dudakların biçimlendirdiği ince bir hava akımının ağız deliğinin karşı kenarına çarpıp bölünmesiyle doğar. Hava akımının açısı, hızı ve genişliği birlikte doğru olmadığında ses ya hiç gelmez ya da soluklu çıkar.
Bu yüzden ilk haftalar çoğunlukla yalnız baş parça ile geçer. Gövde takılmadığında kursiyer parmaklarla uğraşmaz ve dikkatini tek bir işe verir. Ses baş parçada kararlı hâle geldiğinde çalgı birleştirilir.
İkinci Ay: Diziler ve İlk Parçalar
İkinci ay dizi çalışması ve ilk küçük parçalarla geçer. Diziler ezberlenecek sıralamalar değil, parmakların ses ilişkilerini tanıması için kullanılan zeminlerdir; aynı ilişki farklı tonlarda tekrar edildiğinde el, notaya bakmadan da aralığı bulmaya başlar.
Aynı dönemde dil vuruşu ele alınır. Sesin başlangıcını belirleyen şey dilin damaktan ayrılma anıdır ve bu an, hava akımı kurulduktan hemen sonrasına denk gelmelidir. Hava dilden sonra geldiğinde nota patlayarak başlar.
Üçüncü Ay: İkinci Oktav
Üçüncü ayda ikinci oktav yerleşir. Bu geçiş yeni bir parmak düzeniyle değil, hava hızının artırılması ve hava açısının biraz yükseltilmesiyle olur; aynı parmak konumu iki ayrı ses verir. Kursiyerin bunu parmakla değil nefesle çözdüğünü kavraması, flütteki en belirleyici eşiklerden biridir.
Bu aşamada dağar da oluşmaya başlar. Basit halk ezgileri ve kısa etütler, yeni kurulan sesin gerçek bir müzik içinde sınanmasını sağlar.
Takvimin Sınırı
Bu üç aylık çerçeve ortalamadır ve kişiye göre değişir. Daha önce nefesli çalgı çalmış bir kursiyerde ilk ay belirgin biçimde kısalır; hiç çalgı çalmamış bir kursiyerde ise ikinci aya sarkabilir.
Takvimin gerisinde kalmak bir gecikme sayılmaz. Flütte ses kurulumu kas alışkanlığına bağlıdır ve bu alışkanlık herkeste aynı hızda yerleşmez.